Ποιος ΔΕΝ είναι ο ρόλος των συντροφικών σχέσεων

Ποιος ΔΕΝ είναι ο ρόλος των συντροφικών σχέσεων και πολλοί από εμάς μπερδευόμαστε αναμένοντας από τη σχέση να λειτουργήσει ως δεκανίκι για άλλα ζητήματα και κενά; Η απάντηση στο ερώτημα είναι πολύ ουσιαστική για την πορεία και την ποιότητα των σχέσεών μας.

Οι περισσότεροι ενήλικες περνούν ένα μεγάλο μέρος της ζωής τους στο πλαίσιο μιας συντροφικής σχέσης. Προσπαθούν να ζήσουν  τα ψυχικά αγαθά που δίνει το συναίσθημα όπως είναι η ευεξία, η σωματική και πνευματική υγεία, η θαλπωρή της οικογένειας,  η συντροφικότητα, η επικοινωνία και κυρίως  η αποφυγή της μοναξιάς. Δυστυχώς οι καταστάσεις δεν είναι πάντα ειδυλλιακές. Συχνά δημιουργούνται αρκετά προβλήματα που  διαταράσσουν  την ομαλότητα των σχέσεων.

Τη συναισθηματική  μαγεία  που συνοδεύει η  εξιδανίκευση ενός συντρόφου, το στάδιο δηλαδή της ερωτικής  «τρέλας», ακολουθεί πολλές φορές  η  απαξιωτική απομυθοποίηση του,  έπειτα από την εμφάνιση των πρώτων δυσκολιών και την κατάρριψη των ρεαλιστικών ή και φανταστικών προσδοκιών.

Το στάδιο αυτό της εξιδανίκευσης, είναι το στάδιο που οι σύντροφοι χάνουν την επαφή με την πραγματικότητα,  τα βλέπουν όλα  τέλεια δεν παρατηρούν ή απλώς αγνοούν ο ένας τα ελαττώματα του άλλου, ούτε  σκέφτονται αρνητικά για την προσωπικότητα του άλλου.

Τις περισσότερες φορές αυτό συμβαίνει διότι πολλοί σύντροφοι έχοντας εσωτερικά συναισθηματικά κενά, συνήθως προερχόμενα  από την   παιδική ηλικία και το οικογενειακό  περιβάλλον που έζησαν, αισθάνονται ότι αυτά θα τα καλύψουν  με την  συνύπαρξή τους, με το άλλο τους   «μισό», αυτό όμως  αποτελεί ουτοπία. Δες: Εσωτερικές συγκρούσεις  και συντροφικές σχέσεις.

Έχει αποδειχθεί ότι με τα πρώτα συννεφάκια, τα προϋπάρχοντα συναισθηματικά  κενά επανέρχονται , συνήθως πιο έντονα  από πριν και στη θέση  της συναισθηματικής μαγείας  του πρώτου καιρού, εισχωρεί  τώρα ο θυμός, η απογοήτευση, η λύπη, η ματαίωση.

Μέσα από μια σχέση  δεν μπορεί  κανένα από τα δυο μέρη  να έχει  την απαίτηση να καλύψει   την ελλιπή  ζωή του, να  βγει  από την κατάθλιψη, να  λύσει το οικονομικό του πρόβλημα ή να δανειστεί την ταυτότητα του άλλου.

Ο κάθε άνθρωπος είναι ξεχωριστός,   δυστυχώς  υπάρχουν πολλοί  που δεν έχουν τις δικές  τους συνήθειες, τις δικές τους απόψεις,  δεν αναγνωρίζουν τις ανάγκες τους, δεν έχουν σαφείς στόχους, δεν έχουν προσωπική ταυτότητα. Συνήθως όταν βρίσκονται σε μία σχέση ταυτίζονται με τον σύντροφο τους  δανείζονται τις δικές του συνήθειες, απόψεις, ανάγκες, στόχους.   Δανείζονται δηλαδή την ταυτότητα ενός άλλου. Όταν αυτός ο άλλος πάψει να υπάρχει ή δεν τους ικανοποιεί  τις  προσδοκίες, καταρρέουν. Όταν καταρρίπτονται οι προσδοκίες καταρρίπτεται και η σχέση. Δες: Γιατί κολλάμε σε δυσλειτουργικές σχέσεις.

Ποιος ΔΕΝ είναι ο ρόλος των συντροφικών σχέσεων: το ντάντεμα, η πληρότητα μέσω του άλλου, η λύση των προβλημάτων, το δεκανίκι.

Εάν κάποιος περιμένει από τη σχέση του το «ντάντεμα» δεν αποκλείεται να βρει έναν σύντροφο με τις ίδιες απαιτήσεις. Θέλοντας και οι δύο «ντάντεμα» τότε προφανώς επιζητούν μία νταντά και όχι σύντροφο, με αποτέλεσμα αυτός που νταντεύει κάποια στιγμή να κουραστεί και αυτός που νταντεύεται  να μένει ανικανοποίητος.

Όταν κάποιος αναζητά  να βρει την πληρότητα στον πρόσωπο κάποιου άλλου, αυτό σημαίνει ότι έχει παραμείνει μη ολοκληρωμένος. Δεν νιώθει αρκετός, δεν έχει αγαπήσει τον εαυτό του, δεν έχει δημιουργήσει τη δική του ευτυχία, δεν έχει αποκτήσει το προσωπικό του αποτύπωμα. Περιμένει κάποιον άλλον να το κάνει για εκείνον. Εάν αισθάνεται ότι είναι δοτικός, στην πραγματικότητα  δίνει από αυτό που δεν έχει και κάποια στιγμή θα τον κουράσει. Παράλληλα θα απαιτεί κάποια ανταπόδοση που ίσως δεν έρθει ποτέ, διότι ο άλλος δεν το βλέπει σαν υποχρέωση όπως το βλέπει αυτός. Η σχέση θα επέλθει σε ρήξη. Δες: Συνεξάρτηση.  Όταν κάποιος  δίνει συνέχεια από αυτό που δεν του περισσεύει, τότε εγκαθίσταται σε μια συνθήκη εξαναγκασμού. Φυσιολογικό είναι να επέλθει ο θυμός προς τον ίδιο του τον  εαυτό.

Εάν κάποιος δεν είναι ευτυχισμένος όταν είναι μόνος του, τότε δεν θα είναι ούτε μέσα  σε μία σχέση. Εάν δεν έχει κατορθώσει να «λύσει» τα οικονομικά του θέματα, τα ζητήματα στο επαγγελματικό του περιβάλλον, στις κοινωνικές, προσωπικές και διαπροσωπικές του σχέσεις, το ίδιο θα παραμείνουν ανεπίλυτα και μέσα από τη σχέση. Το πιθανότερο είναι να επιβαρυνθούν με τη συμβίωση.

Η πληρότητα και η αίσθηση της ολοκλήρωσης πηγάζουν από τον εσωτερικό κόσμο του ατόμου και δεν χρειάζεται δεκανίκι για να επιτευχθούν. Το γεγονός ότι  κάποιο άτομο σύναψε σχέση  με έναν σύντροφο, δεν θα θεραπεύσει τα εσωτερικά του  συναισθηματικά κενά, τις ανασφάλειες του, τις σχέσεις με τους φίλους του, δεν θα τον βγάλει από την κατάθλιψη, δεν θα βελτιώσει το εργασιακό του περιβάλλον, δεν θα βελτιώσει τις σχέσεις του με τους γονείς του.

Η πληρότητα, η αυτοεκτίμηση, η ηρεμία, η αποδοχή του εαυτού μας   και των άλλων, η ενσυναίσθηση, η  στοχοθέτηση είναι αξίες που πηγάζουν από μέσα. Οι περισσότεροι σπαταλούν  την ενέργεια τους προσπαθώντας να τα αποκτήσουν διαμέσου άλλων, με αποτέλεσμα τις συνεχείς αποτυχίες και  απογοητεύσεις, επιρρίπτοντας τις ευθύνες στους άλλους και στο σύμπαν, αναθεματίζουν την τύχη τους ή καταλήγουν γενικά σε συμπεράσματα όπως π.χ «όλες ή όλοι είναι ίδιοι».

Τα άτομα πρέπει να  ασχοληθούν με τον εαυτό τους, να αποκτήσουν αυτεπίγνωση, αυτογνωσία, να τονώσουν την αυτοεκτίμηση τους, να θεραπεύσουν ότι τα θίγει, να θωρακιστούν συναισθηματικά, να τεκμηριώσουν τα θέλω τους, ώστε να μπορούν να δίνουν από αυτά που τους περισσεύουν. Τότε μία συντροφική σχέση θα παίξει το ρόλο μιας προσωπικής, εσωτερικής  και πνευματικής ανέλιξης και των δύο.

Ο Σύμβουλος Ψυχικής Υγείας Δημήτρης Αναλύτης έχει μια μακρά εμπειρία στη συμβουλευτική. Μπορείτε να έρθετε σε επικοινωνία για τη δική σας διαδικτυακή συνεδρία.