Μέχρι στιγμής έκανες τα πάντα, έχεις πάρει άπειρες φορές τηλέφωνο, έχεις στείλει εκατοντάδες μηνύματα για να τα ξαναβρείτε, έχεις καταναλώσει χιλιάδες θερμίδες χωρίς αποτέλεσμα, και το μόνο που πέτυχες είναι να χάσεις μερικά κιλά! Μην εξευτελίζεσαι!
Γυρνάς από δω και από κει ψάχνοντας κάποιον να ακούσει τις δικαιολογίες σου για το πόσο άδικα σου συμπεριφέρθηκε, για το πόσο άδικη είναι η ζωή, για το πόσο άδικο είναι το σύμπαν.
Μιλάς με τις φίλες της, με τη μάνα της, με τον πατέρα της, με τη γιαγιά, τον παππού, το θείο, τον περιπτερά και τον καστανά της γειτονιάς, ελπίζοντας ότι θα κάνουν το θαύμα.
Αγοράζεις δώρα που δεν θα αγόραζες ποτέ, με την ελπίδα να τα δεχτεί. Σκέφτεσαι συνέχεια να κάνεις κάτι εντυπωσιακό, σκέφτεσαι να παραχωρήσεις αυτά που υπό άλλες συνθήκες θα ήταν ενάντια στις αρχές σου.
Είσαι όλη μέρα πάνω από το κινητό, κάθε φορά που χτυπάει σου φεύγει η ψυχή. Όλη μέρα ονειροπολείς , τίποτα τριγύρω σου δεν μπορεί να σου αποσπάσει τη σκέψη και οτιδήποτε δε σχετίζεται με το πρόβλημα σου, δεν έχει για σένα κανένα ενδιαφέρον.
Άκου φίλε!
Όσα τηλέφωνα και να πάρεις άλλες τόσες απορρίψεις θα φας κατάμουτρα. Όσα δώρα και να αγοράσεις, όποια νουθεσία κι αν κατασκευάσει το μυαλό σου δεν θα καταφέρεις τίποτα, απεναντίας θα γίνεις αντιπαθητικός και αξιολύπητος.
Οι φίλοι σου θα σε βαρεθούν και θα σε αποφεύγουν, γιατί τους λες συνέχεια τα ίδια και τα ίδια. Όσο και να θέλουν να σε βοηθήσουν κάποια στιγμή θα σε θεωρήσουν κουραστικό. Ενώ ο περιπτεράς και ο καστανάς της γειτονιάς θα σε θεωρήσουν απλά γραφικό.
Πάμε παρακάτω…
Όλη μέρα ψάχνεις στa social media, κάποια νέα φωτογραφία, κάποιο σχόλιο για να κατασκευάσει το μυαλό σου αυθαίρετα σενάρια και συμπεράσματα, για να υποπέσεις στην κατάθλιψη, την αγωνία και την αϋπνία.
Τους κατευθύνεις όλους σε εκείνο το σημείο που σε συμφέρει. Επιθυμείς να είναι όλοι με το μέρος σου. Σου αρέσει να σου λένε αυτά που θέλεις εσύ να ακούσεις, με συμβουλές της αρεσκείας σου. Εσύ παραδέχεσαι ότι έχουν δίκιο.
Σε ηδονίζει όταν αναφέρεις όλα τα στραβά του χαρακτήρα της και τα κακά που σου έχει κάνει, μέσα σου όμως ξέρεις ότι με την πρώτη ευκαιρία, με ένα μόνον νεύμα της, θα αναιρέσεις και θα γυρίσεις πίσω.
Αν έχεις προσέξει, μόλις κάποιος σου πει ότι υπάρχει πιθανότητα να γυρίσει πίσω, τινάζεσαι σαν να παθαίνεις ηλεκτροπληξία. Υποσυνείδητα όμως το ξέρεις ότι εξευτελίζεσαι.
(Δες «χαμηλή αυτοεκτίμηση και αρνητικές προσωπικές πεποιθήσεις»).
Σε καταλαβαίνω. Πώς να ρυθμίσεις το συναίσθημά σου; Δυστυχώς, προσπαθείς, με τον λάθος τρόπο, πράττοντας όλα τα παραπάνω.
Έχεις χάσει την ταυτότητά σου και αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια. Ψάχνεις την ηρεμία της προγενέστερης κατάστασης, αλλά δυστυχώς με ανορθόδοξο τρόπο. Μόλις ηρεμήσεις λίγο, εφόσον τους έχεις τρελάνει όλους, μόλις έχεις κάπως αποφορτιστεί από το βάρος, να το, πάλι γιγαντώνεται, πάλι σου βαραίνει την πλάτη και το μυαλό. Αβάσταχτο και ατελείωτο. Και πάλι από την αρχή…
Άντε και σού ’κατσε…
Ας εξετάσουμε κι αυτή την περίπτωση. Γίνεται μία πρώτη επανασύνδεση. Είναι πάρα πολύ πιθανόν , συχνό θα έλεγα ή και παραπάνω από μία. Μπράβο φίλε μου, τα κατάφερες. Έπειτα από τόση προσπάθεια, τόση σκέψη και λόγια που ανάλωσες, τόσο κόσμο που τρέλανες και τα πατώματα που γυάλισες επιτέλους… τα κατάφερες. Αξίζεις συγχαρητήρια;
Τώρα σε βλέπω ν΄ αρχίζεις τις εκπτώσεις, να κάνεις παραχωρήσεις να τάζεις. Το σπουδαιότερο είναι ότι έχεις υποσχεθεί και βεβαίως εγγυηθεί ότι έχεις αλλάξει ή ότι θα προσπαθήσεις να αλλάξεις και από δω και πέρα όλα θα είναι τέλεια.
Κατέβηκε ως εκ θαύματος το Άγιο Πνεύμα και σε φώτισε. Σαν να σε ακούω. Σου ζητάει κάτι… Εννοείται… απαντάς. Κάθε επιθυμία της είναι διαταγή. Τόσο υποτακτικός και επιμελής δεν ήσουν ούτε στο στρατό το πρωί στην «αναφορά». (Δες «Προσκόλληση σε δυσλειτουργικές σχέσεις»)
Τώρα θα περάσετε το «μήνα του μέλιτος». Πεταλουδίτσες και μελισσούλες παντού. Θα καθίσετε πάνω στο μέλι μέχρι να ξεραθεί η κυψέλη. Έχετε αφήσει όλες τις κακές συνήθειες στην άκρη ή μάλλον τις κρύψατε κάτω από το χαλί και δε βλέπετε τίποτα ή βλέπετε ότι σας βολεύει. Έτσι γίνεται συνήθως το μήνα του μέλιτος, όπως λέει και η ίδια η λέξη.
Και τώρα τι;
Περνάνε δύο εβδομάδες. Συνηθίσατε. Ήρθε η καθημερινότητα. Η ρουτίνα. Πέρασε κάπως και ο μήνας του μέλιτος. Συννεφάκια βλέπω. «Δεν είμαι ευχαριστημένη, άλλα έταξες», σου λέει. Θυμώνεις εσύ ως συνήθως. Άντε πάλι τα ίδια. «Τι άλλο να κάνω;» ρωτάς . «Δεν αλλάζεις» σου απαντάει αυτή. Σαν να σε βλέπω φίλε μου. Την μία μέρα ψιλοτσακωνόσαστε, την άλλη λίγο πιο έντονα. Την επόμενη άντε πάλι με τον περιπτερά και το καστανά στη γωνία. Η άδικη η ζωή, η άδικη η κοινωνία, το άδικο το σύμπαν.
Και γιατί είναι άδικο το σύμπαν ρε φίλε; Πως τα κατάφερες και άλλαξες μέσα σε δύο εβδομάδες; Να το πεις και σε μας! Τι ήταν αυτό το διαφορετικό που της πρόσφερες τώρα που δεν το ήξερε πριν; Τι είδε διαφορετικό στον εαυτό σου που δεν το είχες πριν;
Τίποτε δεν άλλαξες φίλε μου και τίποτα δεν είδε. Έταζες πολλά. Έταζες αυτά που ούτε και συ τα πίστευες. Και όταν έμενες μόνος σου και αναλογιζόσουν το τι απαντούσες, το ήξερες ότι δεν το πίστευες. Μπορεί και να χασκογελούσες. Όπως ήξερες πόσο είχες εξευτελιστεί με την όλη συμπεριφορά σου έως ότου να κάνεις την επανασύνδεση. Και επειδή ξεφτιλίστηκες θύμωνες κιόλας. «Τόσα που έκανα εγώ για σένα!!!», της έλεγες συνέχεια. Σαν να σε ακούω. «Μόνος σου έταζες» σου απαντά. Και να ξέρεις ότι όταν παραχωρείς και τάζεις παραπάνω από όσο πρέπει, τότε ποτέ δεν είναι αρκετό. Ό,τι και να κάνεις θα είσαι πάντα λίγος και ανεπαρκής.
Ίσως και να μην σου αξίζει να το περνάς όλο αυτό. Ίσως να έχεις δίκιο. Μπορεί να είσαι δοτικός, να θυσιάζεσαι, να είσαι το «καλό παιδί». Μπορεί να έχεις πέσει θύμα βαμπίρ. Συμβαίνει αυτό πολύ συχνά. Τα βαμπίρ πάσχουν από το σύνδρομο του ανικανοποίητου και τους αρέσουν τα άτομα με το σύνδρομο του «καλού παιδιού». Όταν σου πιουν το αίμα και δεν έχει άλλο σε παρατούν και ψάχνουν για αλλού. Όπως και να έχει δεν ήσουν αμέτοχος. Φταις και εσύ. Λιγότερο η περισσότερο δεν έχει σημασία. Αν έχεις μπλέξει με βαμπίρ αυτό σημαίνει ότι είχες θέμα από πριν. Και θα το έχεις και στο μέλλον. Και αν το βαμπίρ είσαι εσύ; Που το ξέρεις και τα βαμπίρ με τον ίδιο τρόπο παραπονιούνται και στα βαμπίρ τους φταίει η άτιμη η κοινωνία, η άδικη ζωή και το σύμπαν. Και τα βαμπίρ διακατέχονται από την αίσθηση του μεγαλείου του εαυτού τους. Και τα βαμπίρ νομίζουν ότι αξίζουν πολλά περισσότερα από ότι έχουν. Και φυσικά όλα τα βαμπίρ το παίζουν «καλά παιδιά». (Δες «συνεξάρτηση»)
Τώρα, για να μη σε πάρω μονότερμα , για να σε γλυκάνω θα σου πω ότι καταλαβαίνω ότι τη συγκεκριμένη στιγμή δεν μπορούσες να κάνεις κάτι διαφορετικό. Ήταν μονόδρομος. Έτσι συνέβαινε και θα συμβαίνει πάντα στις σχέσεις. Δεν είσαι ο πρώτος ούτε ο τελευταίος. Το ερώτημα είναι, τώρα τι θα κάνεις; Θα υποπέσεις στον ίδιο φαύλο κύκλο όπως γίνεται συνήθως; Όπως δηλαδή είπαμε πιο πριν ότι πάντα συνέβαινε και θα συμβαίνει; Θα αρχίσεις να ξανατάζεις; Σου έχει μείνει κάτι για να τάξεις; Ότι είχες και δεν είχες το έταξες πριν, θα συνεχίζεις να παραπονιέσαι στον περιπτερά και στον καστανά; Σε βαρέθηκαν. Κι όχι μόνον αυτό. Με τι μούτρα θα ξαναπάς να τα πεις; Θα εξευτελιστείς.
Αν σου έλεγα ότι όλα αυτά που αισθάνεσαι είναι πλάνη του μυαλού σου και ότι ούτε το ένα δέκατο δεν ισχύει, θα με αποκαλέσεις τρελό; Κι όμως είναι αλήθεια. Στις περισσότερες των περιπτώσεων έχουμε αυτό το φαινόμενο. Και σε κάποιες άλλες, πρόκειται για παλιά γραμμάτια φίλε, που πιθανόν να έχουν διπλοπληρωθεί χωρίς να το πάρεις χαμπάρι.
Άλλα είναι τα θέματα σου, αλλά νομίζεις ότι ο κόσμος σου τελειώνει εδώ. Πόσες φορές αναλογίστηκες ότι θες να φύγεις από σχέση αλλά δεν μπορείς; Πόσες φορές έκανες απολογισμό και διαπίστωσες ότι υποτίμησες τον εαυτό σου και τον ξευτέλισες; Πόσες φορές αναρωτήθηκες τι ακριβώς σε κρατάει εκεί; Ξέρεις; Είμαι σίγουρος ότι δεν ξέρεις.
Δες το αλλιώς.
- Μήπως μία άλλη λύση θα ήταν να οχυρώσεις τα συναισθήματα σου;
- Να σκεφτείς με ηρεμία;
- Μήπως θα πρέπει να αποκτήσεις αυτογνωσία;
- Μήπως ήρθε η ώρα να ασχοληθείς με τον εαυτό σου και όχι με τους άλλους;
- Μήπως ήρθε η ώρα να αρχίζεις να διεκδικείς παρά να παραχωρείς;
- Να σε δέχονται όπως είσαι και όχι όπως σε θέλουν να είσαι;
Πολλοί άνθρωποι δεν ταιριάζουν μεταξύ τους. Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι κακοί.
Πρέπει να μάθεις να απομακρύνεσαι με αξιοπρέπεια όταν αυτό επιβάλλεται και αναλόγως να συνδέεσαι με εγγύτητα και τιμιότητα.
Το να γίνεις αποφευκτικός για να μην πληγωθείς δεν είναι λύση, διότι θα χάσεις τη χαρά της ζωής. Πρέπει να μπορείς να συνδέεσαι χωρίς αιματοχυσίες. Να διαλέγεις συντρόφους κι όχι βραβεία. Ούτε εσένα να σε θεωρούν βραβείο αλλά ούτε εσύ να θεωρείς τον εαυτό σου βραβείο.
Να δίνεις στη σχέση σου από αυτά που έχεις κι όχι από αυτά που δεν έχεις. Διότι όταν δίνεις από αυτά που δεν έχεις τότε θυμώνεις. Εάν επιθυμείς να κάνεις μία επανασύνδεση τουλάχιστον απόκτησε πρώτα κάποιες ικανότητες. Απόκτησε κάποια όπλα. Χωρίς αυτά τα όπλα, αυτός που ήσουν και απορρίφθηκες αυτός θα είσαι και πάλι. Θα απορριφθείς ξανά και ξανά.
Καλά τα είπαμε αλλά θα αναρωτιέσαι πώς να τα καταφέρεις όλα αυτά; Λογικό. Δεν μαθαίνονται όλα σε μία μέρα. Χρειάζεται καταρχήν να κάνεις αποδοχή, μετά προσπάθεια και τέλος υπομονή. Για να καταφέρεις τα παραπάνω πρέπει να αποκτήσεις μία ταυτότητα εαυτού. Μία ταυτότητα που δεν είχες. Και ούτε μπορείς να την αποκτήσεις μόνος σου. Αν δεν προσπαθήσεις δεν θα την αποκτήσεις ποτέ. Θα δανείζεσαι ταυτότητες άλλων και θα ζεις μέσα από αυτούς. Κι όσο μεγαλύτερη θα είναι η ταύτιση τόσο μεγαλύτερος και ο πόνος μετά από κάθε απώλεια.
Αν θέλεις να λαμβάνεις τέτοια άρθρα πάτα like στη σελίδα μου στο Facebook.
Αν θέλεις την βοήθεια μου, να ξεκινήσουμε να ξετυλίγουμε το κουβάρι της αυτογνωσίας, επικοινώνησε μαζί μου για μια διαδικτυακή συνεδρία. Μάθε πώς γίνονται οι διαδικτυακές συνεδρίες και αν σου ταιριάζουν.
Για να σε παρακινήσω,
Προσφορά έως 30 Ιουνίου 2023, από μία έως 4 συνεδρίες , 25 ευρώ έκαστος.
Οι συνεδρίες γίνονται διαδικτυακά.
Tags: δυσλειτουργικές σχέσεις