Έτσι που λες φίλε, δυσκολέψανε τα πράγματα και οι σχέσεις γενικότερα. Ότι σχέσεις και αν είναι αυτές. Φιλικές, ρομαντικές, διαπροσωπικές, ότι στο καλό είναι.
Ακούμε συνήθως, ότι όταν κάτι σε απασχολεί, όταν έχεις κάποιο θέμα και σε φορτώνει, πρέπει να μιλάς, να το διώχνεις από πάνω σου. Έχεις κάποιο θέμα; Μπορεί να είναι οικογενειακό, μπορεί να είναι γκομενικό, μπορεί να είναι οικονομικό ή ότι άλλο. Ότι και να είναι, λένε ότι πρέπει να το λες για να αποφορτίσεις. Η μπορεί και να μην θέλεις να το συζητήσεις αλλά θα στο φέρει ο άλλος στην κουβέντα. Και θα στην φέρει διότι μέσα από την μιζέρια του, δεν έχει τι άλλο να σκεφτεί και να συζητήσει πέρα από την βαρετή και άχαρη ζωή του. Αυτός που δεν έχει βρει το κίνητρο να ζει το επόμενο δεκάλεπτο αλλά πρέπει οπωσδήποτε να βαπτιστεί ειδικός, να δίνει συμβουλές για να σώσει τους άλλους.
Αφού δεν μπορεί να σώσει τον εαυτό του πρέπει να βρει τρόπους να σώσει τους άλλους. Και πάντα για το καλό σου και επειδή σε σκέπτεται και σε αγαπάει. Ξέρεις, με την σκέψη του σε σένα πάει για ύπνο και αν δεν είσαι καλά έχει αϋπνίες. Από τα δέκα σουβλάκια που θα έτρωγε, τρώει μόνον εννέα διότι σε σκέφτηκε και ανησύχησε.
Ζεις με το πρόβλημα σου. Το ξέρεις που έχεις πρόβλημα και το έχεις αποδεχτεί. Προσπαθείς να το θεραπεύσεις αλλά δεν σου βγαίνει. Το παλεύεις από δω, το παλεύεις από κει, το γνωρίζεις , εντάξει, φταις και εσύ, το αποδέχεσαι αλλά το έχεις εξαντλήσει. Στενοχωριέσαι. Κάποτε έρχεται η στιγμή που θέλεις να το εκμυστηρευτείς.
Εδώ δεν εννοούμε ότι θυματοποιήσαι. Αυτοί που θυματοποιούνται είναι μία άλλη ιστορία.
Απλά θέλεις να πεις κάτι με παράπονο. Ίσως και να θέλεις να το ξορκίσεις. Να το πεις σε ποιόν;
Η μπορεί και να μην γουστάρεις να το πεις αλλά δυστυχώς απασχολεί τον ειδικό.
Τον ειδικό αλαζόνα και εγωπαθή.
Με το ζόρι.
Όλοι θέλουν να επιβεβαιώνονται φίλε μου. Πας να πεις αυτό που σε απασχολεί και αμέσως κοκορεύονται ότι αυτοί τα κάνουνε καλύτερα, ότι αυτοί είναι πετυχημένοι, ότι εσύ δεν κάνεις αυτό, δεν κάνεις το άλλο, ενώ αυτοί τα κάνανε και πετύχανε σε όλα αλλά εσύ είσαι έτσι και εσύ είσαι αλλιώς και δεν άλλαξε σώβρακο ο Μανωλιός.
Όλα τα ξέρουνε αυτοί οι τέλειοι και άριστοι φίλε μου. Αλίμονο από σένα. Γυρνάς σπίτι σου και αντί να έχεις πάρει τα πάνω σου, σε έχουν ρίξει στον γκρεμό. Σε έχουν βαπτίσει, εμμέσως πλην σαφώς, άχρηστο και αποτυχημένο. Ανεπαρκή. Και συ νόμιζες ότι θα πεις το πρόβλημα σου. Σε ποιους; Στους ξερόλες.
Όλος ο κόσμος θέλει επιβεβαίωση φίλε μου. Όποιος και να είναι αυτός. Λες ότι είναι φίλος και του τα λες. Αλλά δεν μπορείς να εξηγήσεις γιατί γυρνάς σπίτι με το στομάχι δεμένο κόμπο.
Διότι φίλε μου την ώρα που του τα΄λεγες αυτός σκεφτόταν τον δικό του θρίαμβο και τα δικά του επιτεύγματα. Νόμιζες ότι άκουγε εσένα; Κάνεις λάθος.
Αυτός ένοιωσε υπερήφανος, διότι αυτός δεν είναι σαν και σένα. Αυτός θυμήθηκε ξαφνικά ότι είναι καλύτερος. Μάλλον εσύ του το θύμισες. Θέλει να το διαλαλήσει, να το κάνει γνωστό σε όλους ότι αξίζει, αλλά ποιος να τον ρωτήσει; Πρέπει κάποιος να τον ρωτήσει. Αλλά ποιος να τον ρωτήσει. Χέστηκε ο άλλος, τι κάνει αυτός. Άρα σε ποιόν θα υπερηφανευτεί;
Σε ποιόν λές;
Μα φυσικά σε σένα. Που του έδωσες το δικαίωμα. Του έδωσες το δικαίωμα να ακούσεις τις ψευτοσυμβουλές του. Που τώρα πρέπει να ακούσεις και όλα τα επιτεύγματα του. Και το πόσο τέλειος είναι. Και θα μιλάει μόνον για τον εαυτό του. Και όταν θα απευθύνεται σε σένα θα είναι μόνον για τα ελαττώματα σου. Διότι μόνον έτσι θα ικανοποιηθεί και θα κρύψει τα δικά του. Έτσι μόνον θα αυτοαθωώνεται. Και έτσι δεν θα έχει ενοχές. Τοποθετώντας εσένα στο σημείο του θύματος. Για να νοιώθει αυτός καλά. Ποιος; Αυτός που έχει τόσα κόμπλεξ και τόσο βαρετή ζωή που ούτε στο όνειρο του δεν την αντέχει. Ξυπνάει το βράδυ και επειδή βαριέται τον εαυτό του ξαναπάει για ύπνο. Κοιτάζει την κοιλιά του στον καθρέφτη και κατηγορεί εσένα ότι τρως πολύ. Είναι κοντός και λέει εσένα φαλακρό. Είναι τσιγκούνης και κατηγορεί εσένα ότι είσαι σπάταλος. Είναι κακομοίρης, μίζερος και λιγδιάρης και κατηγορεί εσένα ότι είσαι ανώριμος.
Ότι και να κάνεις το θεωρεί ελάττωμα. Επειδή δεν τον βολεύει να δεις τα δικά του.
Σε ποιον λοιπόν να μιλήσεις ρε φίλε. Κι αν δεν μιλήσεις, μην ανησυχείς. Θα στην φέρει αυτός την κουβέντα. Ξέρει αυτός. Όταν θα νοιώσει την έλλειψη του κενού μέσα του θα θέλει να επιβεβαιωθεί. Και ειδικά θα σου την φέρει την κουβέντα μπροστά σε τρίτους. Νοιώθει καλύτερα όταν έχει και ακροατήριο. Εκεί θα πει στο τέλος για τα επιτεύγματα του σε ποιο μεγάλο κοινό. Θα έχει πιο μεγάλη επιβεβαίωση. Εκεί θα δείξει την αίσθηση του μεγαλείου του και την ματαιοδοξία του. Υποτιμώντας εσένα, για το καλό σου, θα αναδείξει την υστεροφημία του. Και αν τον παρατηρήσεις, μόνον τότε το πρόσωπο λάμπει. Τότε νοιώθει την ικανοποίηση. Τις άλλες ώρες είναι σαν τον κουασιμόδο. Ούτε φίλους έχει ούτε άνθρωπος τον πλησιάζει.
Τώρα τι να σου πω; Να μην μιλάς; Κάνε ότι καταλαβαίνεις.
Tags: Αυτοπεποίθηση, Εσωτερικές συγκρούσεις, Χαμηλή αυτοεκτίμηση, Χαμηλή αυτοπεποίθηση